دل نوشته‌هاي مامان كيان و كيارش
كنكور

از فردا چند روزی به خودم مرخصی دادم و ميرم منزل مامانم چون پدرم داره از مكه برميگرده و سرم شلوغ ميشه.

شب جمعه كه فرداش قرار بود كنكور رياضی برگزار بشه شب خيلی بدی بود چون برادرم حسابی دچار استرس شده بود و سردرد شديد داشت تازه دل درد و دل پيچه هم + ....... بهش اضافه شده بود.

خلاصه هممون كفری بوديم چرا بايد بعد از يكسال درس خوندن، شب امتحان اينجوری بشه، با كلی نذر و نياز راهيش كرديم رفت ولی نتيجه خوب نبود چون سرجلسه هم حالش بد شده بود و حسابی وقت كم آورده بود، حالا داره تو اين هفته خودشو برای امتحان دانشگاه آزاد آماده ميكنه. شما هم براش دعا كنيد.

كيان و كيارش هم اييييييييييی پسرای بدی نيستن فقط گهگداری كيان تب ميكنه بايد برای چكاپ ببرمش.

امروز می خوام یکی از بهترین جمله هایی را که تا به حال شنیده ام برای شما بازگو کنم. دکتر علی شریعتی یکی از بزرگترین تئوریسین های دوره معاصره و احتیاجی به معرفی من نداره. دکتر شریعتی می گويد:من نمی دانم که پس از مرگم چه خواهد شد و نمی خواهم بدانم که کوزه گر از خاک اندامم چه خواهد ساخت ولی بسیار مشتاقم که از خاک گلویم سوتکی سازد و گلویم سوتکی باشد به دست کودکی گستاخ و بازیگوش و او یک ریز و پی در پی دم خویش را بر گلویم سخت بفشارد وخواب خفتگان خفته را آشفته تر سازد بدین سان بشکند در من سکوت مرگبارم را.

پيام هاي ديگران ()        PermaLink        شنبه ۱٠ تیر ،۱۳۸٥ - بيتا